غزل بانو

من را صدا بزن ای دردت بجانِ کاوهتا در بیاید از تن جان از دهانِ کاوهمن را صدا بزن تا دور لبت بگرددبا بوسه بوسه بوسه... روح و روان کاوهای ماه من بدون روی تو یک ستارهسوسو نمیزند در هفت آسمان کاوهاصلأ تو را برای جفت من آفریدهآن مهربان خدای روزی رسان کاوهحسّی شبیه دریا، یا مثل کوه دارمسر را که می گذاری بر بازوان کاوههرگز کسی شبیه ات من را صدا نکردهای طوطی سفید شیرین زبان کاوهکاوه احمدزادهبرچسبها غزل بانو...